Örvænting í sumarblíðunni

Á góðviðrisdögum upplifi ég mig eins og ég þurfi að uppfylla vissar borgaralegar skyldur. Þannig er það skylda hvers Íslendings að gera a.m.k. tvennt af eftirtöldu hvern þann dag sem sólin skín; sitja á eða við Austurvöll, fara í sund, grilla, fá sér ís, fara á línuskauta, hjóla, skokka eða njóta kvöldsólarinnar í göngutúr meðfram sjónum. Mikilvægi þess síðastalda eykst ef þú ert ástfangin(n).

Þannig einkennast góðviðrisdagar á Íslandi af örvæntingu viðstaddra. Sem þjóð reynum við að gera á einum degi það sem aðrar gera á fjórum mánuðum - því kannski kemur ekki annar svona góður dagur í bráð.

„Það er greinilega grilldagur í dag“ sagði geðþekki pilturinn á kassanum í Melabúðinni í gær. Ég jánkaði því, og bætti við að það væri eins gott að nota tækifærið. Sem var svo alveg rétt - í dag er skýjað og á morgun er spáð rigningu.

En þessir fáu dagar eru góðir á meðan þeir eru. Það er bara vonandi að sumarið lendi næst á helgi.

Comments

[Sólveig]

Ja hérna. Fékk næstum sjokk að sjá að hér væru komnar nýjar færslur. Til lukku með dugnaðinn.
Ég lifi hins vegar með draum um blogg en síðan mín hefur orðið einhverju óskilgreindu að bráð og er horfin. líklega vegna ónotkunar.

[Andrea frænka]

Hæ hæ frændi og gaman að sjá að þú lokaðir ekki blogginu þínu. Þú ert svo skemmtilegur penni að það væri alveg synd ef þú hættir að skrifa. Hlakka til að lesa meira frá þér. Ja ekki hringist maður á!!

Kveðja úr rigningunni í Frakklandi,
Andrea