SverrirJ

Fór á X-Factor

Annars fór ég á X-Factor á föstudaginn með Halldóri Ívari, 8 ára sérfræðingi um keppnina og keppendur. Ég hef reyndar ekki séð nema einn þátt og hafði takmarkað gaman að, en það var annar þáttur ef ég man rétt og þetta hefur allt slípast til.

Það var gaman að sjá hvað gerist áður en myndavélin lendir á kynnum og keppendum, og ég verð að segja að Halla kom mér skemmtilega á óvart í salnum. Hún hélt fjörinu uppi, hafði lag á stærsta markhópnum og laðaði fram hlátur með hæfilegum prakkaraskap.

Keppendurnir voru upp og ofan en mér fannst Jógvan standa sig best (a.k.a. Færeyski folinn). Hann náði salnum alveg og undir lok lagsins rankaði ég við mér þar sem ég hafði hallað mér fram í sætinu og hallaði höfðinu undir flatt. Kannski eins gott að ég var úr sjónlínu myndavélarinnar!

Eftir keppnina hitti Halldór Ívar hana Guðbjörgu, sem er hans uppáhald. Hún tók vel í kveðjuna og tók utan um kappann, sem fyrir vikið brosti út að eyrum alla leiðina heim. „Nú hafa unglingsstelpurnar engan til að halda með fyrst Gylfi er dottinn út“ var hans mat á úrslitunum, því að sögn finnst unglingastelpum hann svo sætur. Aðspurður hvort þær sneru sér ekki að Jógvan í staðinn var svarið nei - „því hann er svo gamall“.

Mottó vikunnar

„Út með það. Reyndu að tjá þig um það sem þér liggur á hjarta. Stundum ertu að vernda aðra frá því sem þér finnst, en fólk er ekki eins viðkvæmt og þú heldur, og getur vel tekið þínum skoðunum.“ [src]

Þetta eru vísindi - Mogginn lýgur aldrei.

Bjarndýr í fyrra lífi - náttúrubarn í þessu

Það bendir margt til þess að ég hafi verið bjarndýr í fyrra lífi. Mér verður einstaklega lítið úr verki yfir háveturinn þegar birtunnar nýtur ekki. Ég sinni helstu verkum og skyldum, en frumkvæðið er ekki til staðar. Leggst í hýði, geri lítið og bíð eftir vorinu.

Nú fer að vora. Eins langt og það nær því strangt til tekið vorar ekki á Íslandi, a.m.k. ekki að ráði og því undir hverjum og einum komið „að vora“ sjálfur. Vorið kemur innan frá og út, ekki utan frá og inn. Ég áttaði mig á þessu fyrir tveimur til þremur árum og fyrir vikið voru vorin lengri og skemmtilegri, og svokallað sumar nýtur góðs af því líka.

Nú draga kannski einhverjir þá ályktun að ég sé með skammdegisþunglyndi. Svo því sé svarað þá átti það við áður fyrr og var ekki bara tengt skammdeginu, en eftir að ég fór að búa til mitt eigið vor þá skrifa ég ekki undir skammdegisþunglyndi. Líklegri útskýring er sú að ég er í æðislega góðum tengslum við náttúruna og það sé henni - náttúrunni altso - eðlilegt að fara sér hægar í skammdeginu. Ég er semsagt náttúrubarn.

Nú vorar - skv. ákvörðun - og ég finn að ég eykst að krafti og nennu á hverjum degi. Sem er gott.

Gunna Finn og Stefán

Gunna Finn og Stefán eru búin að kaupa sér íbúð á Bergstaðastræti. Það er full ástæða til að blogga um það og óska þeim til hamingju :-)